MAKALELER

Müzik ve Ailenin Önemi

AİLE VE ÇOCUK - ENSTRÜMAN ÇALIŞMALARINDA AİLENİN ÖNEMİ

* İlk aşamalarda çocuğunuz çalışıyorken onun yanında kalın. Onu dinlemek konsantre olmasına yardımcı olmak ona yapacağınız en büyük iyiliktir.

* Öğretmeninin, çocuğunuzun çalışma kitabının üzerine yazdığı notları inceleyin. Bu hem sizin için hem de çocuğunuz için yararlı olacaktır.

* Her günü bir çalışma günü haline getirin. Daha küçük ya da meşgul çocuklara bir ya da iki gün izin verin ama yine de tercihi onlara bırakın. Kendi çalışma programlarına sadık kalmalarını sağlayın.

* Çocuğun enstrümanını çaldığı yerin sessiz olmasına ve çalışmasının bölünmemesine dikkat edin.

* Çocuğunuzun parçalara başlamadan önce ısınma egzersizlerini bitirdiğinden emin olun.

* Çocuğunuzun ikinci öğretmeni olmaya çalışmayın. Bir ebeveyn olarak sizin göreviniz "öğretmek" değil "desteklemek" tir.

* Çocuğunuzun enstrüman çalmaya başladığı ilk zamanlarında onunla alay etmeyin, ailenin diğer fertlerinin de böyle davranmasına izin vermeyin. Bir kere keman, trombon ve fagot gibi enstrümanların ilk evrelerde çıkardıkları seslere alışmanız gerektiğine karar verirseniz devam edin çünkü unutmayın ki her şey zamanla gelişir.

* Acele edip pahalı bir enstrüman almayın.

* Öğretmenine danışmadan, çocuğunuz için uygun olmayan, aşırı pahalı veya çok ucuz enstrümanları almayın. Çünkü ancak öğretmeni çocuğunuz için en uygun enstrümana karar verebilir.

* Çocuğunuzun kirli ellerle çalışmaya başlamalarına izin vermeyin. Enstrümanlarını temiz ve güvenli bir şekilde muhafaza ettiklerinden emin olun.

Çocukların çalışmalarını değerlendirirken eleştirel bir gözle yaklaşmayın. Başarı ve çabalarını kutlayın, onları yüreklendirin.

Çocuğunuz bir enstrüman öğrenirken ona yardım etmeniz için "müzisyen" olmanız gerekmez. ABRSM'nin baş müfettişlerinden ve deneyimli piyano öğretmeni Clara Taylor "Ebeveynlerin kendilerinin müzisyen olması kesinlikle önemli değildir. Ama bir ailenin yapabileceği en kötü şey evde çocuğa "öğretmen" gibi davranmalarıdır."

Herkes enstrüman üzerinde birkaç nota öğrenebilir ama, bize öğretilen,"BAŞARIYA ULAŞMANIN YOLU DÜZENLİ ÇALIŞMADAN GEÇER". Bu doğru. Çocuğunuz ne kadar yetenekli olursa olsun, çalışmadan kendini geliştiremez. Ama "yararlı bir çalışma" ile "önemsiz bir çalışma"yı nasıl ayırt edersiniz? Ne kadar sıklıkta ve uzunlukta çalışmalı? Ve en önemli nokta, çocuğunuzun öğretmeninin sizden beklentileri neler olabilir?

Bu, öğretmenlerimizin öğrencilere verdikleri "çalışma takip çizelge"lerinde belirtilen günlük çalışma sürelerine "düzenli" bir şekilde uymalarına dikkat etmekle ve onları çalışmaya teşvik etmekle mümkün olabilir.